dinsdag 26 juli 2022

Leugenpers / Lügenpresse

Prolegomena

Aangebrande nazi-uitdrukkingen nieuw leven inblazen, dat kunnen hedendaagse extreemrechtse politici als geen ander en hun trouwe achterban neemt die woorden dan ook gretig over.

 

“Omvolking” hebben we al gehad[1], het is nu de beurt aan het herontdekte woord “Leugenpers” of in het Duits, waar de oorsprong ligt, “Lügenpresse”.

De website Journalistikon Das Wörterbuch der Journalistik geeft in haar artikel over Lügenpresse de volgende definitie:

 

Definition:
“Lügenpresse‘ ist ein Schlagwort, das Misstrauen gegenüber den etablierten Medien, häufig sogar eine fundamentale Ablehnung derselben zum Ausdruck bringt. Dem Wortsinn nach unterstellt es Journalisten absichtsvoll falsche Sachverhaltsaussagen bzw. die Verdrehung von Tatsachen. Im erweiterten Sinn meint es Kritik an der vorgenommenen Auswahl von Nachrichten und Meinungen und an den in der Berichterstattung dominierenden Deutungsmustern (Frames) und Narrativen. Ein wesentlicher Teil der Kritik bezieht sich also „nicht auf Wahrheit, sondern auf ein anderes zentrales Qualitätskriterium: Relevanz“. [2]

 

Het is vooral de frase absichtsvoll falsche Sachverhaltsaussagen bzw. die Verdrehung von Tatsachen die de basis vormt voor het heropleven in extreemrechtse kringen van de uitdrukking Leugenpers/Lügenpresse.

 

De aanzet voor dit artikel was dit bericht op twitter.

Methode

 

Ik zal eerst de herkomst en de geschiedenis schetsen, alsook de context waarin het woord in het verleden gebruikt werd.

Daarna komt het hedendaags gebruik aan bod, zowel wie het gebruikt als de huidige context. Ik zal eveneens trachten parallellen te vinden van de huidige context en deze van het verleden.

Ten slotte brei ik er een kort nawoord aan.

 

De geraadpleegde bronnen zijn oude krantenartikelen en websites gespecialiseerd in Duitse geschiedenis in het algemeen en de politieke en culturele geschiedenis in het bijzonder. Deze bronnen staan, voor zover ze voor dit opstel gebruikt worden, vermeld in de eindnoten.

Lezers die over dit thema meer willen weten verwijs ik dan ook naar deze eindnoten. De bronpagina’s die ik bezocht bevatten meerdere linken die de geïnteresseerde lezer toelaten meer informatie te vinden dan deze in onderhavige tekst.

 

Technisch; begrippen en letterlijke citaten typ ik in cursief, namen die voor het eerst vermeld worden typ ik in Vet.

 

Korte geschiedenis van het woord “Leugenpers/Lügenpresse”


Van einde 18de eeuw tot het einde van WO 1




Voor zover bekend wordt het woord “Lügenpresse” voor het eerst gebruikt in de Wiener Zeitung van 2 september 1835, pagina 2,[3] als vertaling van een toespraak van een Frans parlementslid over de beperkingen van de persvrijheid. De zin waarin het woord voor het eerst opduikt is deze: “Nur durch Unterdrückung der Lügenpresse kann der wahren Presse aufgeholfen werden“.
Later in de 19de eeuw wordt het woord vooral gebruikt in katholieke kringen tegen de opkomende liberale pers.

In conservatieve katholieke kringen was het, zeker in de 19de eeuw, bon ton om zich op antisemitische wijze te uiten.

 

In een bijdrage aan de Historisch-politische Blätter für das katholische Deutschland nr. 22 van het jaar 1848 werd door Beda Weber, priester en parlementslid van de Frankfurter Nationalversammlung, het eerste, op 1 mei 1848, gekozen parlement voor heel Duitsland inclusief de Duitse bevolking van Oostenrij-Hongarije, de term “jüdische Lügenpresse” gebruikt.


Op deze wijze kreeg de term Lügenpresse een antisemitische lading.

 

Tijdens en na de Frans-Duitse oorlog van 1870-1871 werd de term gebruikt tegen de Franse pers. Tijdens WO 1 werd de term opnieuw opgevist en kreeg vaste vorm in de Duitse woordenschat.

Toen aan het begin van WO 1 de Engelse en Franse pers berichtte over de gruweldaden van Duitse militairen in de bezette gebieden en vooral in België schreef de vermaarde Duitse theoloog Adolf von Harnack over de buitenlandse pers Als vierte Großmacht hat sich gegen Deutschland die internationale Lügenpresse erhoben, überschüttet die Welt mit Lügen gegen unser herrliches und sittenstrenges Heer und verleumdet alles, was deutsch ist.[4]

Aan het einde van WO 1 gaf het Duitse ministerie van defensie een boekje uit met als titel Die Lügenpresse unserer Feinde[5]. De auteur heette Reinhold Anton, wat waarschijnlijk een pseudoniem was en dit boekje was niet zijn eerste publicatie over de Lügenpresse.

 

Vóór en na WO 2


Tijdens zijn gevangenschap na de Bierkellerputsch van 8 en 9 november 1923 dicteerde Adolf Hitler zijn boek Mein Kampf aan zijn toenmalige secretaris Rudolf Hess. Over de pers schreef hij in weinig lovende termen, maar het woord Lügenpresse komt niet voor in Mein Kampf. Hij heeft het wel over “Schmutzpresse” en over “mit jedem Mittel der Verleumdung und einer wahrhaft balkenbiegenden Lügenvirtuosität arbeitende Tagespresse” waarmee hij voornamelijk de “sozialdemokratischen Presse” in het vizier had.

Hitler zou het woord wel hebben gebruikt, meer bepaald op 17 februari 1922, dus bij het begin van zijn politieke loopbaan, zou hij gezegd hebben: "Für die Marxisten gelten wir dank ihrer Lügenpresse als reaktionäre Monarchisten."[6]

 

Van NSDAP-propagandaminister Joseph Goebbels gebruikte wel het begrip Lügenpresse, en wel in zijn dagboeken, meer bepaald in de notities van 18 januari 1930 en 20 december 1939, voornamelijk naar de buitenlandse pers toe. Andere begrippen die Goebbels gebruikte waren Journaille, jüdische Journaille en Asphaltpresse.[7]

 

Het waren echter niet alleen nazi’s en andere fascisten die hun afkeer van bepaalde persmedia met het Schmähwort (scheldwoord) Lügenpresse toonden. Aan het begin van de gescheiden Duitslanden, BRD (West-Duitsland) en de DDR (Oost-Duitsland) werden de persorganen van en door beide kampen regelmatig bestempeld als Lügenpresse aan de Oostkant en westlichen Lügenpresse aan de Westkant[8] of zoals persverantwoordelijke van de DDR op de Olympische spelen van 1968 Alfred Heil het noemde toen hij weigerde de Westerse pers te woord te staan; kapitalistischen Lügenpresse. Het was voor het eerst dat West- en Oost-Duitsland met een aparte delegatie op de OS aantrad.[9]

 

Wie beweert de waarheid te bezitten zal een andere mening gemakkelijk als leugen bestempelen, en dit dan dikwijls in het kader van de onderdrukking van de vrije meningsuiting.

Aan het begin van WO 2 legde Bertolt Brecht, toen hij in Denemarken in ballingschap leefde, in zijn toneelstuk Leben des Galilei de hierop toepasselijke quote in de mond van Galilei: Ich zage Ihnen: Wer die Wahrheit nicht weiß, der ist bloß ein Dummkopf. Aber wer sie weiß, und sie eine Lüge nennt, der ist ein Verbrecher! Gehen Sie hinaus aus meinem Haus![10]

 

Leugenpers/Lügenpresse vandaag

 

Het is niet enkel in Duitsland en de rest van West-Europa dat het oude begrip onder de mottenballen vandaan is gehaald, ook in de Verenigde Staten van Amerika wordt het Duitse woord Lügenpresse gebruikt.

 

Op 19 november 2016 hield The National Policy Institute, een White Supremacy denktank, haar jaarlijkse congres in Washington DC. De voorzitter, Richard B. Spencer, een notoire neonazi, antisemiet, samenzweringstheoreticus en blank supremacist opende zijn slottoespraak met Hail Trump, terwijl toehoorders de nazigroet brachten. In zijn speech nam hij de mainstream media op de korrel en zei letterlijk; or perhaps we should refer tot hem in the original German; Lügenpresse. Hij kreeg hiervoor grote bijval van zijn uitsluitend blanke publiek. Op YouTube circuleert een beangstigende en beklijvende opname (duur: 3’ 07”) van deze uitspraak.[11]

Het hoeft uiteraard geen verder betoog dat dit kaderde in een overwinningsfeest van Trump als president en past naadloos in zijn fake news-retoriek.

 

Sinds 1991 wordt er elk jaar door een onafhankelijke jury van taalwetenschappers en journalisten het Unwort des Jahres gekozen. Voor het jaar 2014 was dat het woord Lügenpresse.[12]

 

In datzelfde jaar kwamen aanhangers van de Duitse anti-islam-beweging Pegida wekelijks op straat om te demonstreren tegen de islamisering. Kreten als "Lügenpresse, halt die Fresse" waren niet van de lucht.[13] Toen ook de partij AfD (Alternative für Deutschland) deze kreet overnam werd het begrip Lügenpresse opnieuw gemeengoed in extreemrechtse kringen in Duitsland.

De Duitse website bpb (Bundeszentrale für politische Bildung) catalogiseert Lügenpresse onder de noemer Verschwörungstheorie en bestempelt het zelfs als een echte klassieker onder de complottheorieën.[14]

 

Ook in Nederland wordt volop naar de leugenpers gewezen, vooral als het gaat over covid en vaccinatie. Een bloemlezing van de vermelding leugenpers op twitter is te vinden op de website twimmer.com onder de hashtag #leugenpers.[15]

 

De Nederlandse extreemrechtse nieuwsite reactnieuws.net beschuldigde in een artikel[16] het tv-programma Zembla onderdeel van de leugenpers te zijn naar aanleiding van een uitzending over de vermeende connecties van Thierry Baudet met het Kremlin.

 

Ook Joost Niemoller, nooit verlegen om een aangebrande uitspraak had het op Twitter[17] over de Duitse leugenpers die foute informatie over Baudet zou verspreiden. Het blad Der Spiegel had namelijk in een long read artikel durven te beweren dat Baudet een hetze voert tegen buitenlanders met deze titel: Klimpert Chopin, hetzt gegen Ausländer, met daaronder een foto van Baudet liggend op een vleugelpiano.[18]

 

Het is wel opmerkelijk dat niet de politici Baudet en evenmin Geert Wilders zelf het woord leugenpers openlijk gebruiken, maar wel hun aanhangers, die dit luid scanderen tijdens manifestaties en voordrachten van hun leiders.

Zo ook op Twitter en Facebook. De hashtag #leugenpers levert op Twitter een resem berichten op.[19] Meestal gaan die over de oorlog in Oekraïne, corona, virologen en dan in het bijzonder Marc Van Ranst, persartikels over extreemrechtse politici enz enz.

 

Op de al vermelde extreemrechtse nieuws site reactnieuws.net wemelt het van artikels met het woord leugenpers. Dikwijls staat het al in de titel, soms wordt een ander woord met dezelfde inhoud gebruikt zoals nepnieuws. Deze artikels gaan over corona, allochtonen, Nederlandse en Belgische politiek enz. Zelfs op de Contactpagina van de site wordt geschreven; De tijd van het fake news van de leugenpers is voorbij.

Op deze website staan verschillende Belgische advertenties, onder andere van het Vlaams Belang, Filip De Man, ’t Pallieterke, en Voorpost.


In België zijn uiteraard de usual suspects zoals Dries Van Langenhove,[20], Schild & Vrienden,[21] [22] en Tom Van Grieken[23] gebruikers van deze nazi-terminologie. En eveneens uiteraard is hun extremistisch gevolg duidelijk goed in de leer.

 

Een mooie collage van berichten met het woord leugenpers mocht ik gebruiken van de maker ervan. Een beeld zegt immers meer dan duizend woorden.

 

 

 

 

 

 




© Marc Van Ranst (collage gebruikt met toelating van de samensteller) 


Naast de gebruikelijke oprispingen over de leugens die aanhangers van een welbepaalde Weltanschauung in de mainstreampers menen te ontwaren vindt men ook wel ernstige en degelijke informatie over de werking van de pers in het algemeen en de zogenaamde leugenpers in het bijzonder; zoals hoe men ongeloofwaardige artikelen kan blootleggen.

Het is niet verwonderlijk dat men deze info vooral vindt op Duitse websites.[24]

  

Parallellen tussen het gebruik van het leugenpersbegrip

 

Het begrip begon als politieke retoriek, tegen buitenlandse pers, tegen de liberale samenleving, tegen alles en iedereen die niet conservatief-katholiek was.

Het werd daarna een antisemitische leuze die gretig door de nazi-propagandamachine werd geadopteerd. In feite is het in de decennia na WO 2 en de huidige tijd nooit meer uit extreemrechtse, neofascistische en neonazistische hoek verdwenen.

De grootste parallellen vindt men in het element van het vijandbeeld, al dan niet in een conspiratieve context.

Tot op de dag van vandaag zit het leugenpersbegrip vastgeroest in complotdenken, het belasteren van tegenstanders en de blijkbaar eeuwige nood aan een vijandbeeld bij oerconservatieve extreemrechtse groeperingen en personen.

 

Een andere parallel is het wantrouwen van burgers in de pers. Dat was al zo in de begindagen van de geschreven pers en dat zien we nog steeds in de 21ste eeuw.

De Global Trustworthiness Index 2021 geeft een beeld van in hoeverre journalisten vertrouwen genieten.[25] Nederland staat met 30% op de 6de plaats op 28 landen. Duitsland, de bakermat van het woord Lügenpresse en België staan op een gedeelde 14de plaats met 21%.

 


Nawoord


Met de komst van massamedia, waar zowat elke burger eender welke van de pot gerukte theorie kan vinden zijn de reguliere mediakanalen onder druk komen te staan wat hun geloofwaardigheid betreft.

Het leugenpersbegrip wordt dan ook door intelligent extreemrechts gebruikt om de nietsvermoedende en manipuleerbare massa op te jutten en haar zo te binden aan hun partijen en groupuscules.

Het succes van het fascisme van de 20ste eeuw was dan ook te danken aan de brede massa die zich voor de kar van onder andere Mussolini en Hitler lieten spannen. Nazibegrippen zoals omvolking en leugenpers hebben hetzelfde doel.

 

Studies van onder andere de professoren psychologie Robert Vallone, Lee Ross en Mark Lepper, hebben al in 1982 aangetoond dat individuen met een sterke reeds bestaande houding ten opzichte van een onderwerp de neiging hebben om de berichtgeving in de media te beschouwen als bevooroordeeld tegen hun kant en in het voordeel van het standpunt van hun antagonisten. In de literatuur van de psychologie noemt men dat het Hostile-Media-Effekt.[26]

Drie cognitieve mechanismen zouden dit effect bepalen:

-        Selectief geheugen

-        Selectieve perceptie

-        Voorkeur voor bevestiging van standaardverklaringen of de geldigheid van argumenten.

Ik besluit met de woorden van de filosoof Ludwig Wittgenstein: Le sens des mots n’est jamais indépendant des circonstances de leur utilisation. Dat geldt zowel voor de waarheid als voor de leugen.

 



[8] idem

[10] idem noten 6 en 7

vrijdag 24 juni 2022

Jo Vandeurzen (CD&V;) inspireert tot extreemrechtse kettingmail (artikel op Blockwatch 17 maart 2007)

Naar aanleiding van mijn vorig artikel over "Omvolking" lees ik her en der dat één van de oorzaken van omvolking volgens de omvolkingswappies de "snel-Belg-wet zou zijn.

Op 12 maart 2007 verscheen over die snel-Belg-wet een artikel van mijn hand op de website BLOCKWATCH.

Omdat ik vind dat dit nog steeds een actueel artikel is, post ik het ook op mijn blog.




Jo Vandeurzen (CD&V;) inspireert tot extreemrechtse kettingmail

 

Standpunten - Actueel

 

Geschreven door Walter Bormans   

maandag 12 maart 2007

12.03.2007 - "Ga zitten alvorens u dit leest!" Zo begint een vanuit extreemrechtse hoek massaal rondgestuurd mailbericht waarin de snel-Belgwet onder vuur wordt genomen. Opmerkelijk is dat daarbij een interview van CD&V-vooriztter Jo Vandeurzen met Het Laatste Nieuws als bron dient. Blokwatch onderzocht de beweringen. Zit u goed?

De kettingmail

Eind 2006 begint een kettingmail de ronde te doen waarin de nieuwe nationaliteitswetgeving onder vuur wordt genomen op basis van uitspraken die CD&V-voorzitter Jo Vandeurzen op 16-11-2006 in een interview met de krant Het Laatste Nieuws deed. Verschillende lokale tijdschriften van het Vlaams Belang drukken de schreeuwerige tekst eveneens af, daarbij voorzien van de nodige sfeerscheppende foto's, zoals de Vlaams Belang Krant Editie Maaseik in februari 2007 doet (zie illustratie / klik hier voor pdf 1,4 MB).

Dat niet iedereen onvoorwaardelijk achter de wijzigingen in de nationaliteitswetgeving staat is evident. Discussie hierover is noodzakelijk, maar beweren dat met de wetswijzigingen de toegangspoort tot België voor de hele wereld wijd wordt opengezet, is van de pot gerukt én gefundenes fressen voor extreem rechts.

Over welke wijzigingen gaat het en waar gaat de kettingmail de mist in? Blokwatch zocht het voor u uit. Voor de juristen: het betreft de artikelen 379 tot 388 uit de Wet houdende Diverse Bepalingen (I) van 27 december 2006 (verder afgekort tot WDB).

BEWERING 1: automatisch Belg worden?

FOUT:

"Alle meerderjarige kinderen van een vreemdeling die Belg werd en in België woont, krijgen automatisch het recht op de Belgische nationaliteit, zonder dat ze nog naar België moeten komen. Ze zullen alles kunnen regelen vanuit hun eigen land. Ze hoeven verder geen enkele band met België te hebben! (...) Het volstaat dat ze een ouder hebben die naar België emigreert en zich laat naturaliseren. Daarna volgt de hele clan in het buitenland: meerderjarige kinderen, hun kinderen enzovoort. Na een tijd heb je in alle landen hele kolonies Belgen."

JUIST:

Vergeet in eerste instantie het woord "automatisch" maar. Niets gaat automatisch. De kandidaat-Belg die in het buitenland woont en van wie een ouder Belg is en ook in België woont dient een verklaring af te leggen voor het hoofd van de diplomatieke zending of de Belgische beroepsconsulaire post van de hoofdverblijfplaats. Om het simpel te stellen: men moet zich naar de Belgische ambassade of consulaat begeven en daar een verklaring afleggen. 

Dat betekent echter nog niet dat de kandidaat-Belg de Belgische nationaliteit op een presenteerblaadje krijgt (art. 382 WDB - wijzigt art. 12bis §1,2° en §2 WBN). Er zal wel degelijk worden onderzocht of er een band met de in België verblijvende ouder(s) bestond en nog steeds bestaat. Eenmaal per jaar een verjaardagskaartje sturen, zal echter niet volstaan (daarover verder meer).

Uit de foute tekst zou men ook kunnen afleiden dat een ouder "zomaar eventjes" naar België emigreert en zich ook "zomaar eventjes" laat naturaliseren. "Zomaar eventjes" naar ons land emigreren is echter al sinds de immigratiestop van 1974 onmogelijk. Gezinshereniging, erkenning als vluchteling en nationaliteitsverwerving zijn de enige wettelijke opties voor niet-EU-burgers om toegang te krijgen tot ons land. (Voor EU-burgers is arbeidsmigratie wel mogelijk.)

Dat er zo een "hele clan" Belgen ontstaat in het buitenland, kan technisch niet om de eenvoudige reden dat een ouder telkens in België moet verblijven vooraleer de meerderjarige kinderen de Belgische nationaliteit kunnen verkrijgen. Het begrip "verblijf" moet begrepen worden als hier wonen, hier verblijven. 

Één van de verbeteringen in de wet, is dat het begrip "wettig verblijf" duidelijk in de wet wordt omschreven: "Onder wettelijk verblijf wordt verstaan, de situatie van de vreemdeling die toegelaten of gemachtigd is om voor een langere termijn dan drie maanden in het Rijk te verblijven of die gemachtigd is om er zich te vestigen, overeenkomstig de bepalingen van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen" (dit is de vreemdelingenwet) (art.voegt art. 7bis toe aan de WBN).

Dit betekent dat een wettig verblijf een verblijf is dat gedekt wordt door:
- ofwel een "bewijs van inschrijving in het vreemdelingenregister", beter bekend als "de witte kaart" die meestal een geldigheid van één jaar heeft, en dan spreekt men van "toegelaten",
- ofwel door een "verblijfskaart voor onderdanen van de EU" of "de blauwe kaart" en dan spreekt men van "gevestigd",
- of ten slotte de "gele kaart", officieel "identiteitskaart van vreemdelingen", en dan spreekt men van "gemachtigd om zich te vestigen". De twee laatste verblijfsvergunningen hebben een geldigheid van vijf jaar.

Stel dat sommigen zich die moeite getroosten van steeds wederkerende migraties als er al een wettelijke mogelijkheid bestaat, dan moeten ze ook nog eens minimaal drie jaar wachten vooraleer ze de Belgische nationaliteit door naturalisatie kunnen aanvragen. En aanvragen betekent nog niet krijgen. Intussen moet hun verblijf wel een wettelijk karakter hebben overeenkomstig de vreemdelingenwetgeving, of ze halen de vooropgestelde drie jaar wettig verblijf niet eens.

BEWERING 2: één kaartje = een band?

FOUT:

"De hele wereld Belg lijkt wel een devies van de regering, dwars tegen alle Vlaamse partijen in!! Met nieuwjaar een kaartje sturen volstaat om de 'band' aan te tonen tussen de Belg en de kandidaat-Belgen!!!"

JUIST:

De zogenaamde band met België moet wel degelijk door meer middelen worden aangetoond dan door eenmaal per jaar een kaartje te sturen.

De memorie van toelichting (MVT, blz. 251-252), het verslag van de plenaire kamerbesprekingen (blz. 13 + 18-19) en het verslag van de commissie justitie (blz. 9 + 45 e.v. maken duidelijk wat er moet worden verstaan onder "band".

Vooreerst moer er, volgens de memorie van toelichting, bij de beoordeling van het begrip "effectieve band" rekening worden gehouden met "de frequentie en de intensiteit van deze band"

Verder geeft de MVT een korte opsomming van mogelijke "bewijsmiddelen": een verklaring van de Belgische ouder die het bewijs levert van het onderhoud van familiale banden met zijn kind door middel van het voorleggen van briefwisseling, recente foto's, telefoongesprekken, het bewijs van bezoeken bij de ouders door middel van het tonen van vliegtuigtickets of het bewijs van financiële bijstand. Dit is geen limitatieve lijst, maar elementen die het bestaan van een werkelijke band kunnen bewijzen (MVT blz. 251-252).

Niet alleen de band op zich dient bewezen te worden, uit de bewijsstukken moet ook blijken dat er een zekere frequentie en intensiteit is van de aangehaalde banden. De banden moeten al bestaan, want de wetswijziging zegt duidelijk dat de aanvrager moet aantonen dat hij "werkelijke banden met zijn Belgische ouder of adoptant [heeft] bewaard" (WDB art. 382 §1,1° wijzigt art. 12bis §1,2°).

BEWERING 3: het parket op buitenlands onderzoek? 

FOUT:

"Indien er twijfel bestaat over die band, die trouwens de enige voorwaarde is (!) om Belg te kunnen worden, MOET HET PARKET NAAR HET LAND VAN DE KANDIDAAT-BELG GAAN OM GINDER DE ZAAK TE GAAN ONDERZOEKEN !!!!! Onze parketten hebben in België toch weinig of niets te doen."

JUIST:

Dat het Parket naar het land van de kandidaat-Belg moet gaan om de aanvraag te onderzoeken staat nergens. Noch in de wettekst, noch in de memorie van toelichting, noch in het schriftelijk verslag van de Kamer, noch in het verslag van de commissie Justitie. Kortom, in geen enkel parlementair document kan men deze uitspraak van Jo Vandeurzen (CD&V) vinden.

In het kamerverslag (blz. 19) staat wel een uitspraak van Jo Vandeurzen waarin hij zegt: "Het parket heeft [..] iets meer dan vier maanden de tijd om dat (veiligheidsrisico) in heel de wereld na te gaan en om advies uit te brengen. Ik herhaal het nog eens ‘om dat in heel de wereld na te gaan'."

Of Vandeurzen hiermee bedoelde dat het parket effectief naar het buitenland moet, is weinig denkbaar. Er bestaan regels om het parket toe te laten naar een ander land te gaan om daar een onderdaan van datzelfde land te ondervragen of om een onderzoek in te stellen op vreemde bodem. Men noemt dat dan een "rogatoire commissie"

Het parket van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel zal de onderzoeken moeten voeren van de aanvragen die in het buitenland worden ingediend. Welk zinnig mens zou kunnen verzinnen dat één parket de nodige mankracht en tijd heeft om voor elk dossier een paar rechercheurs de lucht in te sturen, als men al de toelating krijgt van het betrokken land?

Minister Laurette Onkelinx (PS) alvast niet, want zij laat in de MVT optekenen dat "het voor het parket niets uitmaakt of de aanvraag in België of in het buitenland wordt ingediend" (blz. 13).

Op de vraag van Vandeurzen waarom het parket van Brussel met het onderzoek wordt belast en niet het federale parket dat volgens Vandeurzen internationaal georiënteerd is, benadrukt de minister in dezelfde memorie van toelichting dat "nu al, in de huidige procedure, het parket van Brussel en niet het federaal parket dergelijk onderzoek voert." Verder beklemtoont ze dat "het niet iets nieuws is, en er, gelet op de goede samenwerking, geen reden was om dat te veranderen." En dat "het parket voor het onderzoek steeds een beroep kan doen op internationale netwerken, zoals Eurojust, het federaal parket en buitenlandse staatsveiligheidsdiensten" (blz. 13).

Trouwens, Vandeurzen zegt zelf dat zijn uitspraak "om dat (het veiligheidsrisico) in heel de wereld na te gaan" betekent dat "het parket vragen moet stellen aan collega's of politiediensten in Zuid-Amerika, Afrika of Oost-Europa" (blz. 19).

De bewering in de kettingmail dat het parket naar het buitenland moet gaan om daar ter plaatse het onderzoek te voeren, is dan ook niet alleen foutief maar een regelrechte leugen.

BEWERING 4. Zwangerschapstoerisme?

FOUT:

Een volgens Vandeurzen veel toegepaste "truuk" in België is de volgende: zwangere vrouwen komen als toerist naar België en bevallen hier. Ze geven het kind niet aan bij hun ambassade. Volgens de Belgische wetgeving is dat kind dan statenloos, en heeft het dus recht op de Belgische nationaliteit. 

JUIST:

In casu gaat het om artikel 10 van de wet op de Belgische nationaliteit. Dit is echter niets nieuws. Wel nieuw is dat er een lid wordt toegevoegd aan dat artikel, waardoor het hier geboren kind, dat niet wordt aangegeven aan de autoriteiten van het land van de moeder, niet de Belgische nationaliteit krijgt, indien "het kind een andere nationaliteit kan verkrijgen, mits zijn wettelijke vertegenwoordiger(s) administratieve handelingen verrichten bij de diplomatieke of consulaire overheden van het land van de ouders of van één van hen" (art. 380 WDB wijzigt art. 10 WBN).

In mensentaal betekent dat dus dat indien de moeder het kind niet aangeeft aan de autoriteiten van haar land, het kind niet de Belgische nationaliteit verkrijgt.  De moeder had het kind kunnen aangeven, en dat volstaat. Dit artikel is gewijzigd net om het aantal misbruiken te verminderen (blz. 247 en blz. 13). Weg "recht" op de Belgische nationaliteit dus.

BEWERING 5:  moeder eist verblijfsvergunning

FOUT:

"Op basis daarvan eist de moeder een verblijfsvergunning, waarmee ze naar het OCMW stapt voor een leefloon. Tenslotte kan ze dan, als ze lang genoeg in het land is, zelf de nationaliteit aanvragen."

JUIST:

Ook vóór de wetswijziging kon een vrouw geen verblijfsvergunning eisen op grond van de Belgische nationaliteit van haar kind. Het krijgen van een verblijfsvergunning is geregeld in de vreemdelingenwetgeving en niet in de wet op de Belgische nationaliteit. Geen verblijfsvergunning betekent ook geen leefloon. Aangezien de moeder in het voorbeeld geen wettig verblijf kan hebben, kan ze ook niet de Belgische nationaliteit krijgen.

NASCHRIFT

Blokwatch contacteerde ook CD&V-vootzitter Jo Vandeurzen met onze bevindingen.

Zijn interview met Het Laatste Nieuws dateert van voor de besprekingen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en moet vooral als een "schot voor de boeg" gezien worden, zegt hij. Vandeurzen wilde vooral zijn bezorgdheid uiten over het feit dat kandidaat-Belgen voortaan in het buitenland een aanvraag kunnen indienen. Tijdens de besprekingen in de Kamer zijn de vragen en opmerkingen van Vandeurzen beantwoord door minister van Justitie Laurette Onkelinx (PS). Die stelde onder meer dat men de aanvragen van kandidaat-Belgen met "de nodige soepelheid" moet behandelen. Waarop Vandeurzen zich afvroeg hoe soepel men wel kan zijn, gezien met gemak waarmee in sommige landen documenten vervalst worden.

Vandeurzen betreurt wel dat zijn bedenkingen nu vanuit extreemrechtse hoek worden gebruikt om een angstcampagne te voeren.

* * *