In nood zijn de Vlaamse vrienden van Israël weer welkom bij Joods Actueel.

In 2012, op 10 juni om precies te zijn, verscheen op de website www.nujij.nl een artikeltje geschreven door een zekere Meirav Fonkelsteen - wat hoogst waarschijnlijk een nickname is, maar met Nederlandse familienamen weet je nooit - met als titel: "Israëlische ambassade waarschuwt voor fanatieke website Brabosh".

Het artikel op nujij.nl zegt niet over welke ambassade het gaat, de Nederlandse of de Belgische, ik gok op de Belgische, maar dat maakt niet zo veel uit. Wie de woordvoerder is van de ambassade wordt evenmin vermeld. De inhoud daarentegen is wel duidelijk. De ambassade was wellicht bang van de perceptie. Door de website van Brabosh zou men de indruk kunnen krijgen dat, en ik citeer: "de standpunten van de site die van Israël zijn, wat hoegenaamd niet klopt". En verder nog: "Het laatste wat wij nodig hebben is in de ogen van de Vlamingen gepercipieerd te worden als een stelletje radicale gekken”.

De ambassade was dus vooral bang om imagoschade te lijden.

Veel meer staat er niet in dat korte artikel.

De persoon Meirav Fonkelsteen ken ik verder niet. In Google stuit je enkel op wat artikelen onder die naam gepubliceerd op nujij.nl.

Brabosh is de nickname van Antwerpenaar Hugo Van Minnebrugge die de website van Vlaamse vrienden van Israël beheert, zie deze link: http://brabosh.com.

Deze website is pure propaganda voor de zionistische entiteit en staat vol haat tegen Arabieren in het algemeen en Palestijnen in het bijzonder. Ook linkse partijen en organisaties moeten het dikwijls ontgelden.
Van Minnebrugge verschijn ook op fora zoals http://forum.politics.be/, waar hij onder de schuilnaam thePiano zijn zionistische propaganda en anti-linkse braaksels probeert te slijten.

Twee dagen eerder, op 8 juni 2012, postte iemand met nickname optimist dezelfde boodschap op het joodse forum - nog zo een propagandamachine - (zie deze link: http://www.setbb.com/hetjoodsforum/viewtopic.php?t=6060&sid=c39410799991f321eb283fb4079c4e57&mforum=hetjoodsforum), maar gaf daarbij meer duiding over de persoon Hugo Van Minnebrugge (HVM).
Er staat onder meer te lezen dat HVM in de jaren '70 lid was van de extremistische VMO en ook veroordeeld werd wegens toebrengen van slagen en verwondingen aan Schaarbeekse politieagenten.
In een later stadium van zijn labiele geest zou hij hebben opgeroepen om te stemmen op de PVDA. Later "ontdekt" hij de joden en wisselt hij nogmaals van kamp.
Ziekelijk labiel is dan toch het minste dat je van HVM kan zeggen.
 

Naast Brabosh wordt in het artikel ook de naam Frank Linterhorst genoemd. Beide websites zouden op nujij.nl veel gebruikt worden door zionisten.

Frank Linterhorst die eigenlijk Frank ter Horst heet, is, als je zijn website bezoekt, blijkbaar een godsdienstfanaticus met een al even grote voorliefde voor de zionistische entiteit als Van Minnebrugge. Zie deze link: http://www.franklinterhorst.nl/inhoud.html.

 

Als je nu, in deze tijden van de Gazacaust naar de website van Joods Actueel (JA) gaat kom je een artikeltje tegen waarin de Vlaamse vrienden van Israël (VVVI) worden opgevist als medestanders en pleitbezorgers. 

Zie deze link: http://joodsactueel.be/2014/07/20/veel-vlamingen-steunen-israel-een-van-de-vele-lezersbrieven-die-bij-ons-toekomen/

De VVVI wordt er een "niet- joodse organisatie" genoemd terwijl het in feite uit de fanatieke koker van één persoon komt, nl. Hugo Van Minnebrugge, alias Brabosh.

Nochtans werd de hoofdredacteur van JA ooit door Brabosh een onnozel kieken genoemd. (Zie hier: http://edithlegrand.com/israel-en-de-reuzenpuist/, 3de alinea)
Alle negatieve vermeldingen over Brabosh op JA zijn intussen spoorloos. Hoogst waarschijnlijk is de waarschuwing van de ambassade ook eerst verschenen op JA, maar dat is nog moeilijk te achterhalen.
JA en hoofdredacteur Freilich moesten het meermaals ontgelden op Brabosh.com, maar nu de zionistische entiteit en haar acolieten alle morele steun kan gebruiken zijn halve garen als Van Minnebruge toch weer welkom.

 

Ons kent ons, niet waar, een stelletje radicale gekken.

De door Benno Barnard gevonden taalfout in het gedicht van Charles Ducal

In het artikel over Benno Barnard die het gedicht "As in de mond" van Dichter des Vaderlands Charles Ducal hekelde, schreef ik onder meer over de taalfout die Barnard in de vierde strofe van het gedicht meende gevonden te hebben.

Het ging over deze frase: "Je ogen zagen de tempel verwoesten,...."

Barnard beweerde dat een tempel niet kan verwoesten.

Dat is ook helemaal niet de bedoeling.

Een klein beetje uitleg van een niet-taalkundige leek is misschien toch wel op zijn plaats.

Je zou de bedoelde frase kunnen uitbreiden, dan krijg je dit:

"Je ogen zagen het verwoesten van de tempel,...."

Het werkwoord verwoesten wordt hier gebruikt als zelfstandig naamwoord, waardoor de tempel niet het onderwerp is maar lijdend voorwerp. Het enige werkwoord is in deze frase "zagen" als onvoltooid verleden tijd van zien. "Het" en "van" worden weggelaten.

Er bestaat er trucje om dat de controleren, door simpelweg "wie" of "wat" vóór het werkwoord te plaatsen.

Je krijgt dan de volgende vraag: "Wie zag(en) het verwoesten van de tempel?". Antwoord: "Je ogen".

Je kunt niet vragen: "Wie verwoestte de tempel?", want daarkrijg je in de gecontesteerde frase van het gedicht geen antwoord op.

Een professionele taalkundige kan dit uiteraard veel beter uitleggen.

Moest er iemand zijn die deze uitleg kan weerleggen, verbeteren of aanvullen, graag, ik kan er alleen maar van leren.

Benno Barnard zou beter zijn kennis van de Nederlandse spraakkunst een beetje bijspijkeren vooraleer hij, gedreven door zionistische verblindheid zijn gal spuwt.

Benno Barnard in de bres voor het zionisme

In Joods Actueel - waar anders? - hekelt Benno Barnard (BB) een gedicht van Dichter des Vaderlands Charles Ducal. Deze zure rechtse oprisping verscheen enkel en alleen in Joods Actueel.
Het gaat over het gedicht "As in de mond".
Het gedicht hekelt op zijn beurt de bijbelse arrogantie waardoor de, in het gedicht niet genoemde, joden zich beter zouden voelen dan de, al evenmin genoemde, Palestijnen.

BB, niet-jood, zelfs geen orthodoxe, zoals hij zelf schrijft, beschuldigt Ducal van het een en ander.
Hij vreesde al van bij het aantreden van Ducal als Dichter des Vaderlands dat in de gedichten van "deze communist" (sic) politieke hetzes zouden binnensluipen.
Daarmee is de eerste "beschuldiging" geuit: "deze communist". Dat BB van rechtse signatuur is, en een hekel heeft aan links, is alom geweten.

Verder heeft BB het over de "matige artistieke kwaliteit" van het gedicht - of zou hij het hele oevre van Ducal bedoelen? - en muggenzift hij over een zgn. taalfout in de vierde strofe. En is het wel een taalfout, is het niet gewoon een taalkundig spitsvondigheidje dat niet veel wordt gebruikt in gewone schrijftaal, maar wel in de poëzie? Dat zou ik moeten opzoeken. Ik denk echt niet dat Charles Ducal fouten publiceert.
Elke pietluttigheid is blijkbaar goed om iemand met een ander gedacht neer te sabelen.

Bon, BB heeft een taalfout ontdekt, denkt hij, maar hij ziet ook dingen in het gedicht die er helemaal niet zijn. Zoals de tweede beschuldiging dat Ducal "onmiskenbaar impliciet Hamas steunt".
Blijkbaar kan BB zelf niets zinnigs of onzinnigs verzinnen over Hamas, vandaar dat hij de Nederlandse - en in mijn ogen - zionistische schrijver Leon de Winter aanhaalt die beweert dat Hamas moedwillig de huidige "oorlog" heeft uitgelokt om sympathie en geld te krijgen van naïeve mensen.
Moest dat inderdaad zo zijn, dan heeft het nazionistisch regime toch maar dankbaar gebruik gemaakt van deze uitlokking om zoveel als mogelijk Palestijnse burgers waaronder honderden kinderen te vermoorden. Het is geen oorlog als slechts één van de partijen over gesofistikeerde wapens beschikt en doelbewust ongewapende burgers afslacht.
Daar verspilt BB geen enkel woord aan.
Nu, wat uitlokking betreft hoeft niemand hem iets te leren, zie de lezing,"Leve God, weg met Allah", die hij in Antwerpen gaf en die verstoord werd door opgehitste Moslimjongeren. Saillant detail; hij liet voor deze lezing een bodyguard regelen door VB-er en grote vriend van Israël, Tanguy Veys.
(zie interview in Humo: http://www.humo.be/humo-archief/28254/humo-sprak-met-benno-barnard-ik-heb-spijt-van-alles)
Dan weet je het wel.

Verder stelt hij dat de Palestijnse propaganda ongehoord goed werkt. 
De beste propaganda die de Palestijnen kunnen krijgen zijn de dagelijkse gruwelijke beelden waarvoor niet de Palestijnse burgers verantwoordelijk zijn maar wel de nazionistische haatmachine die Israël is.

Beseft BB wel dat hij zelf behoort tot de joods propagandamachine? 
Domme vraag eigenlijk, want hij weet het natuurlijk maar al te goed en hij doet dat maar al te graag.

Het gedicht is ook verschenen op de website van de PVDA - eigenlijk de website van Solidair - in de ogen van de rechtse BB een "bende extremisten".

Door zich verder af te vragen waarom Ducal geen gedicht schrijft tegen "de jonge moslims in onze straten, die onder vlaggen van het waanzinnige ISIS tegen Israël – zeg maar: tegen de Joden – demonstreren?", waarna hij weerom Leon de Winter citeert, wil BB hiermee wellicht beweren dat Charles Ducal naast Hamas ook de jihadisten van ISIS genegen is. Uit niets, geen enkel geschrift van Ducal blijkt dat deze valse aantijging hout snijdt.
Wat wel duidelijk is, is dat BB blijkbaar de gazacaust wel genegen is.

Het gecontesteerde gedicht begint met:
‘Je bent nu eenmaal beter. Het staat geschreven in Het Boek. Het spreekt uit je blik als je hen naderen ziet (…)’
Dat doet me denken aan een reportage van jaren geleden waarin joodse schoolkinderen expliciet werden gebrainwasht met de woorden: "De hele wereld is tegen ons omdat wij het uitverkoren volk zijn."
Charles Ducal heeft het dus bij het rechte eind.

BB noemt het "een infaam gedicht. Het is geësthetiseerde haat, afkomstig uit een ideologisch verwrongen geest". Ik vraag me af of BB wel hetzelfde gedicht heeft gelezen als ik.
Een nazionistisch geest is dus niet ideologisch verwrongen en vol van geësthetiseerde haat. 
Benno Barnard is een zionistische wegbereider die een afkeer heeft van Moslims. Voor dat soort is elke Moslim een terrorist.

Ach, Benno Barnard, we weten reeds langer dan vandaag dat hij een rechts zionistenvriendje is.
Ach, Benno Barnard, we weten reeds langer dan vandaag graag een jood zou zijn..
Nu weten we ook dat Benno Barnard zich beter acht dan Charles Ducal, quod erat demonstrandum.

AS IN DE MOND

Je bent nu eenmaal beter. Het staat geschreven
in Het Boek. Het spreekt uit je blik
als je hen naderen ziet: in fanatieke kleren,
stoffig, hun pasje klaar in de hand. 

Je kijkt naar hen als een schepper van water
in een wereld van zand. Zij wonen toevallig,
zonder belofte, kunnen weggerakeld
als dorre bladeren. Dit is jouw land.

Je hebt geleerd de angst voor vervolging
levend te houden zonder angst, arrogant
als de man die zijn vijand zelf heeft gekozen.
Je slaat hem neer. Je bent bedreigd,

de schuld die uitstaat geeft iedere bulldozer,
iedere tank het recht op veiligheid
zonder grenzen. Je ogen zagen de tempel
verwoesten, de straatstenen onder de hoeven

der kruisridders bloeden. Je bent tweeduizend
jaar oud, was erbij in Treblinka, Schirmeck
en Dachau. Al heb je hun water gestolen,
hun kinderen beschoten, hen achter prikkeldraad

opgesloten, je bent nu eenmaal Gods volk,
uitverkoren op precies deze grond.
Wie onder je bossen, je wegen, je steden
het oude dorp nog hoort schreeuwen,

krijgt as in de mond.   

Charles Ducal

Dichter des Vaderlands

Israël – van kinderlijke sympathie tot volwassen afkeer

Ik moet een jaar of vijf, zes geweest zijn. Mijn grootouders waar ik voor een groot deel van mijn kindertijd ben opgegroeid, hadden reeds enkele jaren televisie. In schimmige zwart-witbeelden werden uitgemergelde slachtoffers van de holocaust getoond, stapels lijken, overlevenden die niet meer op eigen benen konden staan en een blik op de verbrandingsovens.

Welk vernietigingskamp werd getoond kan ik mij niet meer herinneren.

Ik wist dat deze taferelen zich op het einde van WO II hadden afgespeeld en dat de Duitsers verantwoordelijk waren. Nazisme was mij, gezien mijn jonge leeftijd, niet bekend, dat kwam later. Wat ik wel al wist was dat het voornamelijk over joden ging die in die kampen werden vermoord. Over zigeuners, vrijmetselaars, homo’s en politieke gevangenen die hetzelfde lot beschoren waren, had ik toen nog geen vermoeden.

De afschuwelijke beelden welke ik toen voor het eerst zag bleven op mijn netvlies staan en schokten mij dusdanig dat ik erbij begon te huilen.

Een jaar of vijf, zes later, in 1967 toonde het journaal beelden van de zesdaagse oorlog tussen Israël en zijn Arabische buurlanden. Dat Israël de agressor was wist ik toen nog niet.

In mijn kinderlijke onwetendheid vond ik het geweldig dat een volk dat zo erg had geleden onder het naziregime er in slaagde om zich te verdedigen en te handhaven tussen al die Arabische staten.

Wist ik veel. Ik stond aan de kant van de joden, zij waren slachtoffers en ze lieten zich niet meer doen.

Wat wist ik als kind van zionisme en de zionistische terreur tegenover de Palestijnen? Niets. Ik was verblind door de beelden van concentratie- en vernietigingskampen van de nazi’s die voor mij gewoon Duitsers waren, niets meer. Hadden de Duitsers niet al voor de tweede maal een oorlog ontketend? De Duitsers waren vijanden, ik gunde ze zelfs de overwinning niet van de wereldbeker voetbal in 1966 in Engeland.

Intussen, bijna 50 jaar en veel literatuur over Palestina later, is mijn mening reeds lang herzien.

Ik kan mij niet meer herinneren wanneer ik voor het eerst hoorde of las over het zionisme, wat ik wel weet is dat mijn ogen al vlug geopend werden. Hoe meer ik las en leerde over de zogenaamde Palestijnse kwestie, hoe meer ik het zionisme verafschuwde.

Ik vroeg mij hoe langer hoe meer af hoe het mogelijk was dat een volk dat zo een immens onrecht was aangedaan nu quasi hetzelfde doet met een ander volk, hoe het mogelijk was dat een slachtoffer dader werd. 

De opeenvolging van agressieve daden van het zionisme heeft mijn afkeer enkel maar doen toenemen in de loop der jaren.

De bloedbaden in de vluchtelingenkampen Sabra en Shatila in 1982 maakten van mij voorgoed een rabiaat antizionist. Voor deze moordpartijen had Ariel Sharon, die de grootste verantwoordelijkheid droeg, voor een internationaal strafhof moeten gedaagd worden.

Het internationaal strafhof dat wij vandaag kennen bestaat pas sinds 2002 en behandelt misdaden die na de oprichting zijn gepleegd.

Men had een bijzonder tribunaal kunnen oprichten, zoals het Neurenberg-, Joegoslavië- of het Rwanda-tribunaal, maar neen, de moordenaars gingen vrijuit.

Ik mag mezelf dan wel een antizionist noemen, maar ik bestempeld mij niet als antisemiet.
Niet alle joden zijn zionist, alhoewel het aantal waarschijnlijk een fractie is van de totale joodse bevolking, zowel in bezet Palestina als in de rest van de wereld en voornamelijk de VS.
 

De grootste antisemieten zijn de zionisten zelf, zij plegen als zogenaamde afstammelingen van de voorvader Sem, de oudste zoon van Noach, broedermoorden op andere afstammelingen van dezelfde stamvader van Arabieren en andere volken uit het bijbelse Midden-Oosten.

Intussen zijn er weer 1262 (balans op 30/07/2014) moorden gepleegd door het zionistisch geweld in Gaza.

Meer en meer prominenten en gewone mensen roepen om vergelding, maar zolang de rest van de westerse wereld, met de VS op kop de zionistische bezetters van Palestina blijven steunen, vooral op militair vlak, zal er niets veranderen.
Ook onder de joden is er meer en meer protest, alhoewel nog steeds een minderheid. De meerderheid zit applaudisserend toe te kijken vanop een heuvel hoe Gaza platgebombardeerd wordt.1

Rusland krijgt sancties aan zijn broek omdat het rebellen tegen het nieuwe semifascistisch bewind in Oekraïne steunt. Die rebellen hebben dan wel een burgervliegtuig neergehaald, maar dat feit, hoe verschrikkelijk het ook is, vooral voor de nabestaanden van de slachtoffers, is niet te vergelijken met de decennialange onderdrukking, vernedering, moorden, vernieling en verdrijving, welke de Palestijnse bevolking moet ondervinden.

Tegen deze decennialange onderdrukking, vernedering, moorden, vernieling en verdrijving, wordt er alleen maar diplomatiek gepalaverd, geen sancties, geen strafhof, niets, nada.

Intussen gaat de verwoesting en de moordpartij door onder het mom van "zelfverdediging".
Dit is geen verdediging meer, dit is genocide.

Hoog tijd voor actie!

1. https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/israeli-s-zetten-stoeltje-neer-voor-raketbeschieting

Één van de mooiste van Leo Vroman

Vrede

Komt een duif van honderd pond,

een olijfboom in zijn klauwen,

bij mijn oren met zijn mond

vol van koren zoete vrouwen,

vol van kirrende verhalen

hoe de oorlog is verdwenen

en herhaalt ze honderd malen:

alle malen zal ik wenen.

Sinds ik mij zo onverwacht

in een taxi had gestort

dat ik in de nacht een gat

naliet dat steeds groter wordt,

sinds mijn zacht betraande schat,

droogte blozend van ellende

staan bleef, zo bleef stilstaan dat

keisteen ketste in haar lenden,

ben ik te dicht en droog van vel

om uit te zweten in gebeden,

kreukels knijpend evenwel,

en ‘vrede’ knarsend, ‘vrede, vrede'.

Liefde is een stinkend wonder

van onthoofde wulpsigheden

als ik voort moet leven zonder

vrede, godverdomme, vrede;

want het scheurende geluid

waar ik van mijn lief mee scheidde

schrikt mij nu het bed nog uit

waar wij soms in dromen beiden

dat de oorlog van weleer

wederkeert op vilte voeten,

dat we, eigenlijk al niet meer

kunnend alles, toch weer moeten

liggen rennen en daarnaast

gillen in elkanders oren,

zo wanhopig dat wij haast

dromen ons te kunnen horen.

Mag ik niet vloeken als het vuur

van een stad, sinds lang herbouwd,

voortrolt uit een kamermuur,

rondlaait en mij wakker houdt?

Doch het versgebraden kind,

vuurwerk wordend, is het niet

wat ik vreselijk, vreselijk vind:

het is de eeuw dat niets geschiedt,

nadat eensklaps, midden door een huis,

een toren is komen te staan van vuil,

lang vergeten keldermodder,

snel onbruikbaar wordend huisraad,

bloedrode vlammen en vlammend

rood bloed, de lucht eromheen behangen

met levende delen van dode doch

aardige mensen, de eeuwlange stilte voor-

dat het verbaasde kind in deze zuil

gewurgd wordt en reeds de armpjes opheft.

Kom vanavond met verhalen

hoe de oorlog is verdwenen,

en herhaal ze honderd malen:

alle malen zal ik wenen.

Vandaag Wereldvluchtelingendag

Wereldwijd zijn er meer dan 50 miljoen vluchtelingen. Het overgrote deel wordt opgevangen in de armste landen die het zonder de instroom van vluchtelingen al moeilijk genoeg hebben om hun eigen bevolking op een minimale humanitaire manier te huisvesten en te voeden.

Als men in West-Europa klaagt over een toevloed aan vluchtelingen, dan moet er dringend eens gekeken worden naar de buurlanden van Soedan, Syrië en dergelijke meer. Wat er hier binnenkomt is in vergelijking peanuts.

Als oud-bediende van een stedelijke dienst vreemdelingenzaken heb ik de eerste vluchtelingen zien komen. Het was midden jaren 80 van vorige eeuw toen de eerste Pakistaanse vluchtelingen opdoken in een landelijke gemeente.
Eind jaren 80 kwamen er meer Afrikanen, onder meer Ghanezen.
Toen sprak men al over een toevloed die resulteerde in een spreidingsplan van toenmalige minister van Sociale Zaken minister Miet Smet.
Dat plan kwam er op neer dat elke gemeente één vluchteling zou opvangen per duizend inwoners.
De gemeente waar ik toen werkte telde tussen 17500 en 18000 inwoners, precies weet ik het niet meer.
Ik herinner mij nog levendig de discussie met mijn diensthoofd over het aantal vluchtelingen dat ik mocht inschrijven.

Als latent racist hield hij het bij 17. Omdat ik een afronding naar boven hanteerde wilde ik er 18 inschrijven.
Uiteindelijk ging hij akkoord om het aan het schepencollege over te laten om het uiteindelijke cijfer te bepalen. Het werden er 18.
Het zou niet de laatste aanvaring zijn met dat egoïstisch sujet als het ging over vreemdelingen in het algemeen en vluchtelingen in het bijzonder. Ik zou er een zwartboek over kunnen schrijven.
Vluchtelingen kregen en krijgen nog steeds het precaire statuut van “kandidaat-vluchteling”. Het was slechts een minimaal aantal dat werkelijk het vluchtelingenstatuut kreeg.
Het predicaat “economische vluchteling” stamt wellicht ook uit die periode. Velen kwamen dan ook uit gebieden waar vooral armoede heerste.
Feit is dat het rijke westen nog steeds enkel en alleen maar geïnteresseerd is in de rijkdommen van het arme zuiden.
Is het niet zo dat bv. Amerika enkel ingrijpt in die landen waar er grote economische belangen zijn – lees “olie”?
Is het niet zo dat het rijke westen de ogen sluit voor mistoestanden zoals corruptie en schending van mensenrechten zolang hun financiële en economische belangen er niet op achteruit gaan?
Is het niet zo dat dictaturen in stand worden gehouden zolang er iets te rapen valt?
Waarom vluchten mensen uit het land en de streek waar ze geboren en getogen zijn? Om te ontsnappen aan oorlog, honger, en allerlei andere wantoestanden.
Zolang het westen er niet voor zorgt dat de gemiddelde levensstandaard in de hele wereld drastisch verbetert, en dat op elk vlak, zullen er vluchtelingen zijn.
Als je dan een extreemrechts figuur als Jan Jambon hoort spreken over ontwikkelingssamenwerking en dat hij van oordeel is dat de honger in de wereld niet de fout van het rijke westen is, dan keert mijn maag weeral om. Dat soort uitspraken typeren nog maar eens tot welk kamp hij behoort. Ik heb daar slechts één vierletterwoord voor nodig: tuig.

Is terrorisme gelijk aan racisme en vice versa

"Negers" stond op de gevel van de woning van Peter Verlinden geschreven. Een daad van racisme.
Er vielen drie doden en een zwaar gewonde bij de aanslag op het Joods museum. Een daad van terrorisme.
Beide gebeurtenissen kennen geen enkele grond tot rechtvaardiging.
Beide gebeurtenissen kregen quasi evenveel aandacht in de pers, maar er zijn wel degelijk verschillen.

Volgens een ijverige columnschrijver behoort het eerste feit tot geweldloos racisme.
Bij het tweede feit zijn doden gevallen, dus is er geweld gebruikt.
Tot daar de nuchtere vaststelling.

Ik kan uiteraard fout zijn in mijn beoordeling, maar ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat dezelfde schrijver het eerste feit als een fait divers bestempelt.
Dat er bij het tweede feit doden zijn gevallen maakt dat het meer betreft dan een fait divers, en terecht.
Terecht, en wel hierom, niet het feit op zich dat er doden zijn gevallen, maar dat het om een terroristische aanslag gaat maakt dat het niet zomaar een fait divers is.
De doden die dagelijks vallen bij verkeersongevallen, die zijn we gewoon, dat zijn inderdaad faits divers geworden, maar een terroristisch aanslag, dat is iets wat we in dit land nauwelijks kennen.

Dat beide feiten zo kort op elkaar zij voorgevallen wil mijns inziens niet zeggen dat we het zogenaamde geweldloos racisme maar naar het achterplan moeten verwijzen.
Geweldloos racisme heeft al dikwijls genoeg geleid tot geweld. Onlangs nog toen een Turkse jongen werd neergeknuppeld met een stok vol spijkers. Is dat ook een fait divers misschien?

Moordaanslagen zijn verwerpelijk, met of zonder racistisch motief.
Het bekladden van de gevel van Peter Verlinden is ook verwerpelijk, maar moest PV geen bekende journalist zijn dan had dat niet de aandacht gekregen die het nu wel kreeg.
Dat laatste is een zeer jammerlijke vaststelling.
Elk racistisch feit zou dezelfde aandacht moeten krijgen, al was het maar om de mensen een geweten te schoppen, om Louis Paul Boon te parafraseren
Het steeds naar het achterplan verwijzen van zulke daden maakt dat mensen er immuun voor worden, dat er een sfeer geschapen wordt van ach, zo erg zal het wel niet zijn, dat er een voedingsbodem wordt gecreëerd waar gewelddadig racisme uit voort komt.

Laten we met ons allen onze ogen wijd open houden en elke vorm van racisme, al dan niet gewelddadig, ruim bekendheid geven, op welke manier dan ook.

Laat elke politicus, van welke partij dan ook, ja, zelfs de nieuwe generatie Vlaams Belangers, elke keer opnieuw racisme krachtig veroordelen.

Laat de rechterlijke macht elke klacht behandelen zoals het hoort, met gepaste strafmaatregelen.

Laat ten slotte de zogenaamde vierde macht hun blinddoek afleggen en elk racistisch feit bekend maken en dan ook veroordelen.

Racisme zal echt niet verminderen en al helemaal niet stoppen door het te verzwijgen.